Monthly Archives: kwiecień 2026

Wybór samochodu firmowego to dla przedsiębiorcy decyzja, która wpływa nie tylko na komfort jazdy, lecz przede wszystkim na koszty prowadzenia działalności. W ostatnich latach coraz większą popularność zdobywają youngtimery, czyli starsze, dobrze utrzymane auta, które dzięki korzystnym zasadom podatkowym pozwalają znacząco obniżyć miesięczne obciążenia. Jednak od 2027 roku wchodzą w życie nowe przepisy, które zmienią zasady gry.

Czym jest youngtimer?

Obecnie (do końca 2026 roku) youngtimerem uznaje się samochód, który ma co najmniej 16 lat. Jeśli auto było zakupione przed 1 stycznia 2026 wówczas obowiązuje wiek minimalny auta lat 15. Takie auto może być wprowadzone do firmy i rozliczane na preferencyjnych zasadach.

Od 1 stycznia 2027 r. definicja youngtimera ulegnie zmianie:

  • auto będzie musiało mieć minimum 25 lat,
  • dopiero wtedy przedsiębiorca będzie mógł korzystać z preferencyjnej stawki przychodu z tytułu prywatnego użytkowania.

To oznacza, że wiele obecnie popularnych modeli przestanie kwalifikować się do ulgi.

Dlaczego youngtimer jest korzystny podatkowo?

W przypadku standardowych aut firmowych przedsiębiorca musi doliczać do dochodu tzw. bijtelling, czyli przychód z tytułu prywatnego użytkowania samochodu. Wynosi on:

  • 22% wartości katalogowej nowego auta.

Dla youngtimerów obowiązuje inna zasada:

  • 35%,
  • ale liczone od aktualnej wartości rynkowej, a nie od ceny z salonu.

To właśnie ta różnica sprawia, że starsze auta są tak atrakcyjne finansowo.

Porównanie kosztów: 2026 vs 2027 przy tej samej cenie zakupu

Załóżmy, że przedsiębiorca kupuje w 2026 roku samochód:

  • wartość rynkowa: 7 500 euro,
  • wartość katalogowa jako nowy: 75 000 euro,
  • auto ma 16 lat.

Rok 2026 – auto ma 16 lat i kwalifikuje się jako youngtimer

  • Stawka: 35% od wartości rynkowej
  • Obliczenie:

To oznacza, że przedsiębiorca dolicza do dochodu 2 625 euro rocznie, czyli:

  • 218,75 euro miesięcznie.

Rok 2027 – to samo auto ma 16 lat, ale NIE spełnia już wymogu 25 lat

Od 2027 r. auto nie jest już youngtimerem, więc obowiązuje standardowa bijtelling:

  • Stawka: 22% od wartości katalogowej
  • Obliczenie:

To oznacza, że przedsiębiorca dolicza do dochodu 16 500 euro rocznie, czyli:

  • 1 375 euro miesięcznie.

Różnica w kosztach: 2026 vs 2027

Rok Status auta Podstawa naliczenia Roczny przychód Miesięczny koszt
2026 Youngtimer (16

 lat)

 7 500 € 2 625 € 218,75 €
2027 NIE youngtimer (16 lat) 75 000 € 16 500 € 1 375 €

Różnica miesięczna: +1 156,25 euro

Różnica roczna: +13 875 euro

To ogromny wzrost kosztów – i właśnie dlatego wielu przedsiębiorców rozważa zakup youngtimera jeszcze przed końcem 2026 roku.

Zalety posiadania youngtimera w firmie

  • Niskie miesięczne koszty dzięki naliczaniu przychodu od wartości rynkowej.
  • Duża swoboda wyboru modeli – do końca 2026 r. wystarczy 16 lat.
  • Możliwość corocznej wyceny, co często obniża koszty w kolejnych latach.
  • Pełne odliczenia kosztów eksploatacyjnych jak w każdym aucie firmowym.

Wady, o których warto pamiętać

  • Wyższe ryzyko napraw – starsze auta wymagają większej troski.
  • Ograniczenia wjazdu do stref ekologicznych w niektórych miastach.
  • Mniej nowoczesnych systemów bezpieczeństwa.
  • Brak odliczenia VAT przy zakupie (większość aut sprzedawana jest w systemie marży).

Popularne modele wybierane przez przedsiębiorców

Najczęściej wybierane są solidne, komfortowe auta klasy premium:

  • Audi A4 / A6
  • BMW serii 3 i 5
  • Mercedes-Benz klasy C i E
  • Volvo V70

To modele, które mimo wieku nadal wyglądają reprezentacyjnie i zapewniają wysoki komfort jazdy.

O czym pamiętać przed zakupem?

  • Do końca 2026 r. auto musi mieć min. 15 lat, od 2027 r. – 25 lat.
  • Warto wykonać rzetelną wycenę rynkową.
  • Auto musi być zarejestrowane na firmę.
  • Jeśli chcesz uniknąć bijtelling, konieczna jest ewidencja przebiegu.
  • Warto rozważyć rozszerzone ubezpieczenie i pakiet assistance.

Czy warto kupić youngtimera przed 2027 rokiem?

Jeśli planujesz zakup auta firmowego i zależy Ci na niskich miesięcznych kosztach, 2026 jest ostatnim rokiem, w którym możesz skorzystać z preferencyjnych zasad dla aut 15-letnich.

Od 2027 roku:

  • wiele obecnych youngtimerów straci status preferencyjny,
  • koszty bijtelling mogą wzrosnąć nawet kilkukrotnie,
  • opłacalne będą tylko auta 25-letnie i starsze.

Data: 07-04-2026

Zródło:Media 

 

Przez ponad dekadę w Holandii funkcjonował system wynagradzania pracowników tymczasowych (uitzendkrachten), który – jak potwierdzają orzeczenia sądów – był sprzeczny z prawem Unii Europejskiej. Od 2011 roku obowiązuje zasada równego traktowania pracowników tymczasowych i etatowych, jednak w praktyce była ona często ignorowana. Skutkiem są miliardowe straty po stronie pracowników oraz rosnąca liczba roszczeń wobec sektora pracy tymczasowej.

Unijne przepisy: zasada równego traktowania od 2011 roku

Podstawą prawną jest Dyrektywa 2008/104/WE o pracy tymczasowej, która od 2011 r. obowiązuje we wszystkich państwach UE. Nakazuje ona, aby pracownik tymczasowy otrzymywał:

  • taką samą stawkę wynagrodzenia jak pracownik etatowy na tym samym stanowisku,
  • dodatki i premie,
  • płatne dni wolne (ATV),
  • miesiąc, jeśli występuje w firmie,
  • inne świadczenia wynikające z układu zbiorowego pracy.

Dyrektywa ma bezpośrednie zastosowanie, co oznacza, że państwa członkowskie oraz partnerzy społeczni muszą jej przestrzegać niezależnie od lokalnych interpretacji.

Holandia a wdrożenie prawa UE: 14 lat nieprawidłowości

W praktyce holenderskie agencje pracy przez lata stosowały system, w którym:

  • stawka godzinowa była zbliżona do tej dla pracowników etatowych,
  • ale pracownicy tymczasowi nie otrzymywali dodatków, premii, dni ATV czy 13. miesiąca.

Według analiz oznaczało to średnio około 13% niższe wynagrodzenie.

Holenderskie sądy, powołując się na orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE, potwierdziły, że:

➡️ Holandia nie wdrożyła prawidłowo unijnych przepisów dotyczących równego traktowania. ➡️ Uitzendkrachten byli systemowo wynagradzani poniżej poziomu gwarantowanego przez prawo UE.

Ministerstwo Spraw Społecznych podkreśla, że wyroki TSUE obowiązują bezpośrednio i nie wymagają dodatkowej ustawy. Mimo to sektor pracy tymczasowej przez lata stosował własne zasady, a część układów zbiorowych nie została uznana za powszechnie obowiązujące, ponieważ nie spełniała wymogów prawa UE.

⚖️ Przełomowe orzeczenie Hoge Raad (2024)

We wrześniu 2024 r. Hoge Raad potwierdził, że pracownicy zatrudniani poprzez pośredników (intermediairs) mają pełne prawo do takiego samego wynagrodzenia jak pracownicy etatowi. Wyrok ten – znany jako Dosign-arrest – otworzył drogę do masowych roszczeń.

Szacuje się, że:

➡️ nawet ponad 1 milion osób może mieć prawo do odszkodowania.

Dotyczy to zarówno pracowników holenderskich, jak i zagranicznych, którzy pracowali w Holandii w systemie pracy tymczasowej.

‍ Historie pracowników: lata pracy za niższe wynagrodzenie

Elektryk Olaf Langenberg, pracujący jako uitzendkracht od 2016 r., zauważył, że jego koledzy etatowi otrzymywali:

  • dni ATV,
  • premie,
  • świadczenia świąteczne,
  • udział w zyskach.

Jemu tłumaczono, że „różnica jest w strukturze wynagrodzenia”, choć nie było tego widać na paskach płacowych. Takich przypadków są tysiące.

Gdzie mogą zgłosić się poszkodowani pracownicy?

Stichting Eerlijk Werk – oficjalny punkt zgłoszeń

(Ex-)uitzendkrachten, którzy w ciągu ostatnich pięciu lat byli systemowo zaniżanie wynagradzani lub pozbawiani świadczeń, mogą zgłosić się do Stichting Eerlijk Werk. Fundacja przygotowuje massaclaim przeciwko sektorowi pracy tymczasowej, oparty na wyroku Hoge Raad i wcześniejszych orzeczeniach unijnych.

Gdzie się zgłosić?

  • Strona internetowa: zgłoszenia można dokonać bezpośrednio poprzez formularz na stronie Stichting Eerlijk Werk.

Kto może się zgłosić?

  • byli i obecni pracownicy tymczasowi,
  • pracownicy delegowani,
  • osoby z Holandii i z zagranicy, które pracowały poprzez agencje pracy.

Co jest potrzebne?

Na początku wystarczy:

  • imię i nazwisko,
  • adres e-mail.

Fundacja kontaktuje się później w celu zebrania szczegółów dotyczących zatrudnienia i wynagrodzeń.

Co może zrobić pracownik, aby odzyskać pieniądze?

✔️ 1. Sprawdzić swoje prawo do wyrównania

Każdy pracownik tymczasowy może mieć prawo do:

  • wyrównania wynagrodzenia,
  • wypłaty niewypłaconych dodatków,
  • odsetek ustawowych.

✔️ 2. Zebrać dokumenty

Najważniejsze są:

  • paski wypłat (loonstroken),
  • umowy z agencją,
  • informacje o warunkach pracy w firmie użytkownika.

✔️ 3. Zgłosić się do Stichting Eerlijk Werk

To obecnie najważniejsza inicjatywa prowadząca roszczenia zbiorowe.

 

https://stichtingeerlijkwerk.nl/

✔️ 4. Złożyć indywidualne roszczenie

Można również samodzielnie:

  • wezwać agencję do zapłaty,
  • złożyć skargę do Inspectie SZW,
  • skierować sprawę do sądu pracy.

✔️ 5. Działać szybko

Część roszczeń może ulec przedawnieniu, dlatego nie warto zwlekać.

Podsumowanie

Holandia przez lata nie stosowała prawidłowo unijnych przepisów dotyczących równego traktowania pracowników tymczasowych. Skutkiem są miliardowe straty i masowe roszczenia, które dopiero teraz zaczynają być dochodzone. Dzięki wyrokom unijnym i krajowym pracownicy mają realną szansę na odzyskanie należnych im pieniędzy, a Stichting Eerlijk Werk umożliwia im zgłoszenie się do wspólnej akcji prawnej.

 

Data: 01-04-2026

Źródło: Media

 

W najbliższych latach holenderscy samozatrudnieni staną przed jedną z największych zmian w systemie zabezpieczenia społecznego. Rząd planuje wprowadzenie BAZ – publicznej, obowiązkowej podstawowej ochrony na wypadek długotrwałej niezdolności do pracy. Nowe przepisy obejmą około 1,2 mln przedsiębiorców rozliczających się w ramach podatku dochodowego. Choć pierwsze wypłaty świadczeń pojawią się dopiero za kilka lat, już teraz wiadomo, że reforma będzie miała ogromny wpływ na sposób prowadzenia działalności.

Poniżej przedstawiamy klarowne omówienie najważniejszych założeń BAZ – od kosztów i zasad przyznawania świadczeń po możliwości wyboru prywatnej alternatywy. Wszystkie informacje oparte są na oficjalnych dokumentach rządowych i publicznie dostępnych danych .

Czym właściwie jest BAZ?

BAZ, czyli Basisverzekering Arbeidsongeschiktheid Zelfstandigen, to publiczna, obowiązkowa polisa dla osób prowadzących działalność gospodarczą. Jej celem jest zapewnienie minimalnego dochodu tym, którzy z powodu choroby, wypadku, ciąży lub porodu nie mogą pracować przez dłuższy czas.

Najważniejsze cechy:

  • charakter publiczny, a nie komercyjny;
  • świadczenie ma formę podstawowej ochrony, a nie pełnego zastępstwa dochodu;
  • dotyczy wyłącznie osób, które nie osiągnęły wieku emerytalnego.

Dlaczego rząd wprowadza obowiązkowe ubezpieczenie?

Według rządowych analiz istnieją trzy główne powody reformy :

  1. Niewystarczająca ochrona samozatrudnionych

Aż trzy czwarte przedsiębiorców nie posiada żadnej polisy na wypadek niezdolności do pracy. Najbardziej narażeni są ci o niskich dochodach i niewielkich oszczędnościach.

  1. Nierówna konkurencja

Osoby bez ubezpieczenia mogą oferować niższe stawki, co zaburza równowagę między samozatrudnionymi a pracownikami etatowymi.

  1. Obciążenie systemu pomocy społecznej

W przypadku poważnej choroby nieubezpieczeni przedsiębiorcy często trafiają do systemu świadczeń socjalnych, co generuje koszty dla państwa.

Kogo obejmie BAZ?

Ubezpieczenie będzie obowiązkowe dla:

  • przedsiębiorców rozliczających się jako IB-ondernemers (jednoosobowa działalność, spółka cywilna, maatschap);
  • osób prowadzących działalność przed osiągnięciem wieku emerytalnego.

Kto nie będzie objęty?

  • DGA (właściciele spółek z o.o.),
  • osoby pracujące w firmie partnera bez własnej działalności,
  • osoby uzyskujące dochody z tzw. ROW (prace dorywcze),
  • osoby z powodów światopoglądowych odmawiające ubezpieczeń,
  • samozatrudnieni, którzy mają już wystarczającą ochronę z tytułu pracy etatowej.

Kiedy BAZ zacznie obowiązywać?

Proces wdrażania będzie wieloetapowy:

  • rząd planuje przyjęcie ustawy do 31 sierpnia 2026 r.
  • faktyczne wdrożenie zależy od możliwości organizacyjnych UWV; obecne prognozy mówią o najwcześniej 2030 r.
  • pierwsze wypłaty pojawią się dopiero po upływie dwuletniej karencji.

Ile wyniesie składka?

Składka będzie wynosić 5,4% rocznego zysku z działalności, ale nie więcej niż około 171 euro miesięcznie (kwota indeksowana corocznie) .

Przykłady:

Roczny zysk Miesięczna składka
38 000 € lub więcej ok. 171 €
25 000 € ok. 113 €
zysk ujemny 0 €

Składka jest jednolita – nie zależy od wieku, płci ani rodzaju wykonywanej pracy.

Jakie świadczenie zapewni BAZ?

Wysokość świadczenia:

  • 70% średniego zysku,
  • maksymalnie do poziomu płacy minimalnej (ok. 2070 € brutto miesięcznie w 2025 r.) .

Co ważne:

  • nie ma świadczeń częściowych – albo ktoś jest uznany za niezdolnego do pracy, albo nie;
  • jeśli osoba dorabia, 70% dodatkowego dochodu jest odejmowane od świadczenia, ale 30% pozostaje w kieszeni.

Kiedy uznaje się niezdolność do pracy?

BAZ stosuje absolutne kryterium: jeśli osoba jest w stanie wykonywać jakąkolwiek pracę pozwalającą zarobić co najmniej płacę minimalną, nie otrzyma świadczenia.

UWV ocenia możliwość wykonywania prostych, dostępnych na rynku funkcji, np.:

  • lekkie prace produkcyjne,
  • proste zadania administracyjne,
  • prace recepcyjne.

To oznacza, że wielu samozatrudnionych, którzy nie mogą wykonywać swojego zawodu, ale mogliby wykonywać lżejszą pracę, nie otrzyma świadczenia.

⏳ Dwuletnia karencja – jak ją przetrwać?

Przez pierwsze 24 miesiące nie przysługuje żadne świadczenie. Możliwe formy zabezpieczenia:

  • własna poduszka finansowa,
  • członkostwo w broodfonds lub podobnej grupie wsparcia,
  • prywatna polisa obejmująca pierwsze dwa lata,
  • dobrowolne korzystanie z usług reintegracyjnych UWV.

Czy można wybrać prywatne ubezpieczenie zamiast BAZ?

Tak – poprzez tzw. opt-out. Warunkiem jest posiadanie polisy spełniającej określone wymogi, m.in.:

  • wypłata co najmniej 70% zysku,
  • maksymalna karencja 104 tygodnie,
  • ochrona do wieku emerytalnego,
  • składka nie niższa niż w BAZ.

Osoby korzystające z opt-out zapłacą dodatkowo stabiliteitsbijdrage – opłatę stabilizacyjną, która ma zapobiegać odpływowi niskiego ryzyka do sektora prywatnego.

Co z osobami, które już mają prywatną polisę?

Dla istniejących polis przewidziano okres przejściowy, o ile zostały zawarte przed określoną datą (jeszcze nie ogłoszoną). Polisa musi spełniać minimalne wymogi, m.in. karencję do 104 tygodni i wypłaty okresowe.

A co z osobami łączącymi działalność z etatem?

W takim przypadku składka BAZ może być niższa lub wynosić 0 €, jeśli dochód z pracy etatowej zapewnia już pełne zabezpieczenie w ramach WIA. Dotyczy to nawet 600 tys. osób.

Co dalej?

Projekt ustawy trafi do parlamentu, a rząd dąży do szybkiego procedowania ze względu na zobowiązania wobec UE oraz powiązanie z szerszą reformą dotyczącą samozatrudnienia. Dyskusje polityczne koncentrują się głównie na:

  • zdolności UWV do obsługi systemu,
  • niskim poziomie świadczeń,
  • restrykcyjnym kryterium niezdolności do pracy,
  • zasadności wprowadzania obowiązkowej ochrony.

 

Data: 01-04-2026

Źródło: Media